In het gezin van vader en moeder Santing is Babs, de jongste dochter, een echt
buitenbeentje en ze lijkt in niets op haar zussen Jackie, Nanda en Simone. Op school gaat het niet zo
goed met Babs, maar ze slaat zich erdoorheen en zit, tot wanhoop van iedereen, vol grappen en streken.
Toch heeft Babs ook bijzondere kwaliteiten. Dat ervaren haar twee oudste zussen, Simone en Nanda, als
Babs ervoor zorgt dat zij verkering krijgen. Als Babs zelf ook nog verkering krijgt kan ze haar geluk
niet op. Maar dan wordt ze ernstig ziek en blijkt dat er nog een 'andere Babs' is; één die nadenkt over
zaken die werkelijk belangrijk zijn, voor iedereen.
Lees hier een stukje van Gerda over dit boek...
Toen ik aan dit boek begon, wilde ik schrijven over een spontaan
meisje dat naar de middelbare school gaat en dat vol streken zit. Ook moest ze een echte flapuit zijn,
iemand die spreekt vóór ze heeft nagedacht. Zo 'ontstond' Babs en vanaf de eerste bladzijde van het boek was
ze er ook en meteen vanaf de eerste regel, het moment waarop Babs kreunend wakker wordt, hield ik van haar.
Pas geleden zei iemand tegen mij: "Jij bent vroeger zelf zeker ook zo geweest als Babs!" Ik ontkende dat
meteen. Zo was ik helemaal niet; ik was juist erg braaf. "Maar hoe kun je dan al die dingen verzinnen?"
vroeg die persoon. "Al die rare voorvallen...! Iets van Babs moet toch ook in jou leven!" Over die opmerking
bleef ik nadenken en nu weet ik hoe het zit. Het is precies andersom! Babs 'bestaat' echt en zij is tijdens
het schrijven in mij gekropen en als ik over haar schrijf, hoef ik helemaal geen moeite te doen om iets
aparts te verzinnen, de dingen gebeuren gewoon waar ik bij sta (zit). Babs gebruikt mij om haar verhaal te
doen. Zo is het!
Het klinkt misschien vreemd en ik weet niet of iemand die zelf niet schrijft, dit begrijpen
kan, maar Babs vertelde mij gewoon wat er moest gebeuren. Niet letterlijk natuurlijk, maar zij beslist wel
wát er op geschreven moet worden. Ik bepaal alleen maar hóe het verteld moet worden; ik let op de spelling en
de regels van de Nederlandse taal. Soms wil ze me wat laten opschrijven waartegen ik protesteer. Dan vind ik
bijvoorbeeld dat iets niet kan, of dat iets te 'gek' is. Maar dan 'zegt' ze ijskoud tegen mij dat ze nou
eenmaal zo in elkaar zit en dat ik haar niet mooier moet afschilderen dan ze is!
Babs is veertien en natuurlijk is het schoolleven heel belangrijk, net als het huiswerk dat altijd af moet
zijn, de wiskunde waar ze een hekel aan heeft, de leraren die vervelend kunnen zijn, leuke jongens in de klas,
verliefd worden en dan opeens gebeurt er zomaar iets waardoor het leven op zijn kop komt te staan: Babs wordt
heel erg ziek. Het zou het leven van elk meisje kunnen zijn...
Terug naar de beschrijving...
...Nieuwsgierig bekijkt Babs de kaart die Lucas Boersma haar heeft gestuurd: prachtige meren, met op
de achtergrond hoge bergen. Uit Italië komt hij. Ze draait de kaart om en begint te lezen: Hallo Babs!
Ik heb hier samen met mijn familie een heerlijke vakantie. We staan op een leuke camping waar veel te
doen is. Natuurlijk zwemmen we bijna de hele dag. Aardig wat mooie Italiaanse "belles" maar helaas geen
Babsen! Groetjes, Lucas!
Babs leest de laatste regel wel drie keer. Geen Babsen? Wat zou hij daar nu
mee bedoelen? Vindt hij haar leuk? Mist hij haar? Háár? Babs' gedachten gaan naar de grote jongen die
bij haar in de klas zat, het afgelopen jaar. Ze vindt hem aardig, beslist. Hij heeft blond haar en blauwe
ogen, en hij gedraagt zich niet zo flauw als de rest van de jongens. Ja, ze mag hem! Verbaasd kijkt ze naar
het jongensachtige handschrift. Dat ze van hem een kaart krijgt! Zou hij haar óók leuk vinden?...
Pagina 41
Terug...
Lucas zegt: ..."Pam vertelde me dat je dol bent op het Oslo Gospel Choir?"
"Ja, en wat zou dat?"
"Niets, ik houd er ook van."
"Nee toch!"
"Ik heb twee kaartjes voor het concert dat ze hier geven. Heb je zin om er met mij heen te gaan?" Babs weet
niet wat ze hoort. "Een concert? Wanneer?"
"Vrijdagavond."
Babs kijkt Lucas een moment recht in de ogen. Hij heeft twee kaartjes en hij wil er met háár heen?...
Pagina 107
Terug...
|
