Beschrijving van Babs in dubio

Babs heeft de goede raad van de oude heer Van Wieren Swieten ter harte genomen en een opleiding 'tuinen ontwerpen' gevolgd. Als ze in het laatste jaar van de opleiding een belangrijke stage loopt, mag ze interessant werk doen, maar ze kan die stage niet afronden.

De altijd zorgeloze Babs vergeet dat ze op straat moet uitkijken en wordt aangereden. Ze belandt in het ziekenhuis en is voor langere tijd uitgeschakeld.

Gelukkig krijgt Babs veel bezoek. Een van hen is de man die Babs heeft aangereden, maar Babs wil hem niet te woord staan. Later bedenkt ze zich en ontmoet ze hem alsnog. Er wacht haar een grote verrassing!

Babs komt veel over de bestuurder te weten en ze raakt meer dan normaal geïnteresseerd in hem. Maar of hij van zijn kant wel belangstelling voor háár heeft?

Babs heeft zo haar twijfels...

Lees hier een stukje van Gerda over dit boek...

Stukje van Gerda

Natuurlijk moest er een vervolg op Babs' keuze komen. Ik heb heel wat e-mails gehad van meisjes die het erg vonden dat de verkering tussen Babs en Lucas uit was gegaan. Ze wilden graag horen hoe het verder ging. Ik moest beslist nóg een deel schrijven. Velen van hen lieten me weten, dat ze hoopten dat alles tussen die twee weer goed zou komen. Ik ga natuurlijk niet verklappen wat er allemaal gebeurt en hoe het afloopt, maar voor Babs wordt het in elk geval een slopende tijd. Gelukkig is ze aan het einde van het boek zeer tevreden en helemaal in de wolken!

Terug naar de beschrijving...

"Hé, mag ik die ring van jou even passen?"
Jackie staart Babs nieuwsgierig aan. "Hoezo?"
"Gewoon, ik wil eens even weten hoe dat voelt, zo'n ring om je vinger."
"Net als een andere ring natuurlijk," antwoordt Jackie.
"Foei, Jackpot! Laat Donald dat maar niet horen. Dit is toch zeker een heel bijzondere ring?" Babs houdt haar hand op.
Jackie kijkt Babs een moment wantrouwend aan en schuift hem dan van haar vinger.
"Hm, hij past mij ook wel. Ietsje aan de strakke kant misschien." Babs staart naar de ring. "Ik zou ook wel willen dat ik iemand had, Jackpot! Alleen is maar alleen," zegt ze opeens ernstig.
Jackie neemt Babs onderzoekend op.
"Ik meen het, Jackie. Iedereen heeft een ... man, verloofde, vriend. Ik voel me... de laatste tijd geregeld... behoorlijk vrijgezel." Ze trekt een grimas.
Heel even weet Jackie niet wat ze moet antwoorden.
Babs kijkt nog eens naar de ring aan haar vinger en neemt een hap van haar gebakje. "Het smaakt extra lekker met zo'n bijzondere ring," grapt ze. Ze eten langzaam hun gebakje op en genieten ondertussen volop van de zon. Babs is net achterover gaan zitten, met haar gezicht naar de zon en haar ogen dicht, nog steeds met Jackies ring aan haar vinger, als ze opeens een bekende stem naast zich hoort zeggen, "zie dat eens, stelletje luilakken! Moeten jullie niet werken?"
Babs opent verrast haar ogen. "Hé Simone! Wat leuk, ga zitten, dan trakteer ik je op koffie en gebak."
Simone kijkt Babs onderzoekend aan. "Valt er iets te vieren?"
"Natuurlijk! Weet je het dan nog niet?" vraagt Babs quasi verbaasd.
"Wat moet ik weten? Heb je soms verkering?" Simone wordt opeens wel heel nieuwsgierig.
"Verkering?" echoot Babs. "Dat vind ik nou niet echt leuk, dat je dat in één keer raadt. Is het zo duidelijk aan me te zien?" Ze knipoogt waarschuwend naar Jackie.
Simone kijkt Babs lachend aan. "Je houdt mij niet voor het lapje, zusjelief!" Maar als ze Babs' ernstige gezicht ziet, raakt ze in de war.
"Bedoel je... dat het echt zo is?" Ze kijkt afwachtend naar Jackie.
Jackie knikt met een serieus gezicht.
"Dacht je soms dat iemand als ik, onmogelijk een man aan de haak kan slaan?"
"Natuurlijk denk ik dat niet. Ik ben alleen verrast! Blij verrast!"
"Dank je, ik zelf ook!"
"Zitten jullie daarom koffie met gebak te eten?" Simone kijkt van Babs naar Jackie.
"Natuurlijk, en ook omdat ik Jackie wil bedanken voor alles wat ze voor me heeft gedaan toen het gips nog om mijn been zat," legt Babs uit.
"Hé ja, het gips is eraf. Maar vertel eens gauw, wie is de gelukkige?"

Pagina 20/21

Terug...

Babs slaat de eerste bladzij op en is al gauw helemaal verdiept in het boeiende verhaal. Ze merkt niets meer van haar omgeving tot ze opeens wordt aangeraakt. Het is Jesse.
"Hallo Jesse," roept ze verbaasd. "Wat doe jij hier?" Babs kijkt snel op de klok. Het is al bijna tien uur! Opeens merkt Babs de gespannen uitdrukking op Jesses gezicht.
"Simone heeft de hele dag al weeën en de vroedvrouw wilde dat we naar het ziekenhuis zouden gaan."
"Weeën? Nu al?" vraagt Babs geschrokken. "Dat is toch veel te vroeg?"
"Dat is zo, eigenlijk wordt de baby pas over drie weken verwacht," zegt Jesse, "maar je weet hoe het gaat, als de weeën komen kun je ze niet tegenhouden."
"Waarom moet ze naar het ziekenhuis? Ze wilde toch thuis bevallen?"
"De vroedvrouw vindt het niet langer verantwoord dat Simone thuisblijft. Hier kunnen ze sneller inspringen als ze hulp nodig heeft."
Opeens krijgt Babs een bang gevoel. "Heeft ze hulp nodig dan? Gaat het niet goed?"

Pagina 172

Terug...