Babs Santing volgt de opleiding voor 'verzorgende'. Nu ze in het tweede leerjaar zit, loopt ze stage
in een verpleeghuis, maar de praktijk blijkt niet helemaal te zijn wat Babs ervan had verwacht. Heeft
ze wel de juiste opleiding gekozen? Gelukkig kan Babs altijd met haar problemen terecht bij haar
vriendin Pam en vanzelfsprekend ook bij haar vriend Lucas, hoewel deze de laatste tijd niet helemaal
zichzelf lijkt te zijn. Er zit hem duidelijk iets dwars. Maar wat?
Nog steeds botst het geregeld tussen Babs en haar zus Nanda. Babs ontdekt dat het niet alleen aan
Nanda ligt. Hoe kan zij haar eigen gedrag veranderen? Natuurlijk kan Babs het ook niet laten om weer
als 'huwelijksmakelaar' op te treden, onder het motto 'eens succes, altijd succes', maar haar zus
Jackie is absoluut niet gediend van Babs' koppelpogingen. Gaat ze echt te ver?
Allemaal vragen waar de meestal zo optimistische Babs het antwoord op probeert te vinden. Haar
incasseringsvermogen wordt daarbij zwaar op de proef gesteld, maar Babs zou Babs niet zijn, als ze
zich hier niet doorheen weet te slaan. Daarvoor moet ze echter wel keuzes maken en dat valt lang niet
altijd mee.
Lees hier een stukje van Gerda over dit boek...
Toen ik het eerste deel van Babs schreef, had ik niet de bedoeling om er een serie van te maken.
Maar ik kreeg veel positieve reacties van lezers. De meesten waren benieuwd hoe het verder met Babs
zou gaan en ze vroegen mij of er nog een vervolg zou komen. Daarom ben ik opnieuw aan het schrijven
gegaan over Babs' leven. Natuurlijk is het niet altijd rozengeur en maneschijn. Dat ondervindt ook
Babs in dit tweede deel. Veel lijkt haar tegen te zitten, maar zulke periodes zijn er in het leven.
Het gaat niet altijd zoals je zou willen!! Soms is er niets aan de hand en soms komt alle narigheid
tegelijk.
Babs heeft het moeilijk, maar ook nu blijven er toch genoeg plezierige dingen over. Want wat doe je,
als je Babs heet en je tijdens het winkelen merkt, dat je anders zo nuchtere zus ineens vreemd doet,
als een jonge, knappe verkoper haar bij haar aankopen komt helpen? Een handje helpen toch?
Terug naar de beschrijving...
(Het is zondagmorgen. Babs ligt nog op bed) Nanda komt haar slaapkamer binnen. "Hoor eens, heb jij mijn bruine vestje geleend?"
Verschrikt sluit Babs haar ogen. Ze had het geleend, toen ze vrijdagavond met Lucas naar de stad ging. Helemaal vergeten! "Eh... ja."
"Waar is het nu?"
"Hij ligt nog op mijn stoel, denk ik."
Nanda loopt naar de stoel en kijkt tussen de berg kleren die erop ligt. Na een poosje zoeken vist ze het vestje ertussenuit. "Leuk is dat! Ik had het vandaag aan gewild."
"Het spijt me, Nanda. Ik ben het vergeten," zegt Babs moe.
"Natuurlijk, jij onthoudt nooit eens wat! Je hebt een hoofd als een vergiet.Ik kan duizend keer tegen je zeggen dat je mijn kleren niet mag lenen, of dat je op tijd klaar moet staan, maar dat is te moeilijk om te onthouden."
"Het spijt me, echt waar!"
"Dat heb ik ook al duizend keer gehoord. 'Het spijt me, Nanda, ik zal er in het vervolg aan denken!" doet Nanda Babs' stem na.
Babs antwoordt niet. Nanda heeft gelijk. Ze doet het telkens weer, dat is zo.
"Dat is het erge met jou, je belooft van alles, maar je meent er niets van. Twee seconden na zo'n belofte ben je alweer vergeten dat je het hebt beloofd," zegt Nanda, en ze legt veel nadruk op het woord 'beloofd'. "Jouw beloftes stellen niets voor! He-le-maal niets!"
Babs weet niets te antwoorden.
Nanda houdt haar vestje omhoog en ziet de grote vlek op de voorkant. "Wat is dat voor een vlek?"
"Ik, eh... weet ik niet meer," verzint Babs snel.
"Natuurlijk weet je dat wel. Je durft het zeker niet te zeggen? Het ziet eruit als een vetvlek."
"Mayonaise," bekent Babs eerlijk.
"Netjes eten kun je ook nog steeds niet. Als die vlek er niet uitgaat, koop jij voor mij een nieuw exemplaar!"
Babs zwijgt.
"Afgesproken?"
"Oké..."
"Oké, oké, oké...," herhaalt Nanda boos. "Dat zég je nu wel zo gemakkelijk, maar reken erop dat ik het meen. Jij zult dokken, als dit mooie vestje niet schoon wordt en waag het niet om het ooit nóg eens aan te trekken!"
Babs vertikt het om wéér iets te beloven, want dan begint Nanda natuurlijk meteen weer te preken.
"Jij zegt altijd dat Goof beter iemand anders kan uitzoeken, maar ik heb nu al medelijden met Lucas. Die arme jongen weet niet half hoe je werkelijk bent. Tegen de tijd dat hij erachter komt hoe je echt in elkaar zit, is het te laat. Ik zou doodziek worden als ik zo'n vrouw had en waarschijnlijk zou ik op den duur in een psychiatrische inrichting belanden."
"Die kans loop je toch al, zo abnormaal muggenzifterig als jij bent!"antwoordt Babs nijdig.
Nanda hapt naar adem.
"En nou ophoepelen!" beveelt Babs.
Met een klap valt de deur achter Nanda dicht.
Pagina 51
Terug...
"Het was heel gezellig!" Jackie probeert haar gezicht wanhopig in de plooi te houden.
"Dat zal best, maar was het ook romantisch? Want daar draait het natuurlijk om."
Jackie schiet in de lach en haar wangen kleuren verdacht rood.
"Oh...," plaagt Babs, "dat blosje verraadt jou!"
"Het was ook romantisch, inderdaad!" geeft Jackie toe.
"Toe nou, Jackpot, schiet op, vertel eens wat sneller! Ik krijg bijna een hartaanval van spanning."
"Wat moet ik vertellen?" plaagt Jackie.
"Nogal wiedes!" Babs schreeuwt het bijna uit. "Heeft hij je gezoend? Hebben jullie verkering?"
Pagina 348
Terug...