In de Duiventil is het nog altijd een drukte van belang, maar mevrouw Van Til weet met haar trouwe hulp alles
in goede banen te leiden en dokter Van Til zorgt voor duidelijke regels, waar iedereen zich aan heeft te houden.
Toch zien Annemieke en Marleen kans om heel lang verborgen te houden dat er tussen hen een steeds grotere
spanning ontstaat.
Hun getrouwde broers halen boven water dat de liefde in het spel is, maar op wie de zussen verliefd zijn,
blijft een groot geheim. Een geheim, waar Marleen en Annemieke zelfs met elkaar niet over willen en durven
praten, tot ze uiteindelijk niet meer om de waarheid heen kunnen...
Lees hier een stukje van Gerda over dit boek...
Het eigenlijke thema van dit boek, twee zussen die op de zelfde jongen verliefd zijn, is op waarheid gebaseerd.
Het ging in dat geval om al wat oudere personen, van in de dertig, en het speelde zich lang geleden af.
De beide zussen merkten de belangstelling van de man in kwestie op; ieder van hen dacht dat hij speciaal
in haar geïnteresseerd was. Toen de man dan uiteindelijk aan de deur bij het ouderlijk huis kwam om, zo
ging dat in die tijd nog, om de hand van de vrouw te vragen, bleek dat een van de twee zussen zich vergist
had. Hij kwam niet voor haar, maar voor haar zus!
Toen ik het verhaal uit eerste hand hoorde, maakte het diepe indruk op mij. Wat moet het erg zijn om te denken
dat een man om jouw hand komt vragen en dan blijkt dat hij jouw zus lief heeft! Het lijkt mij een vreselijke
ervaring. Dat bleek inderdaad ook erg te zijn geweest. Het heeft jaren geduurd voor de niet gevraagde zus de
situatie kon accepteren. En wie zal het zeggen, misschien heeft ze haar hele leven er wel verdriet om gehad,
want zij is altijd ongetrouwd gebleven.
Dit verhaal heeft mij geïnspireerd tot het schrijven van dit boek. Ook in de bijbel wordt zo'n situatie
beschreven: Lea en Rachel; beiden zijn met Jakob getrouwd, maar Jakob heeft Rachel lief en Lea niet.
Hoe erg moet dat zijn geweest voor Lea. Zij kon er in feite niets aan doen, ze werd door haar vader
uitgehuwelijkt en 's avonds stiekem verwisseld voor haar zus. Hoe erg het voor Lea, maar trouwens ook voor
Rachel, moet zijn geweest, lees je ook. Lea blijft hopen op de liefde van Jakob; bij elke zoon die ze hem
schenkt denkt ze weer: nú zal hij mij liefhebben. Kennelijk gebeurde dat niet. Rachel kan geen kinderen
krijgen en heeft daardoor veel verdriet. Gelukkig ontfermt God zich over beide vrouwen.
Terug naar de beschrijving...
"Zeg, Marleen," zegt Pim, als hij even later in de huiskamer komt, "er staan jongelui op de oprit. Ze
vroegen aan mij of Marleen thuis was."
Marleen kijkt verbaasd op. "Meisjes?"
"Nee... jongens!" antwoordt Pim, terwijl hij zijn wenkbrauwen plagend optrekt. "Als ik het goed geteld
heb... vijf!"
"Wel, wel, die Marleen!" reageert Max onmiddellijk. "Die begint niet met één, maar met vijf tegelijk!
En...," zegt hij tegen Pim, "zagen ze er een beetje geschikt uit?"
"Geschikt voor wat?" vraagt Pim onnozel.
"Als toekomstige zwager!" zegt Max hoopvol.
"Nou...," zegt Pim nadenkend, "ik geloof dat het speciaal om één van de vijf ging, want ze keken
telkens naar hém. Hij zag er niet onaardig uit, vond ik. Groot en stevig, zoiets als ik," zegt Pim
grijnzend, "en blond haar. Maar ja, het uiterlijk zegt niet alles. Zoals je weet kan dat heel bedrieglijk
zijn."
"Ja, dat hebben we bij jou gemerkt!" antwoordt Marleen gevat. Ze staat op en loopt naar de deur. Pim
laat haar expres struikelen, maar vangt haar ook op. "Wat zei je daar?" vraagt hij dreigend, hoewel
hij er niets van meent. Er verschijnt een kuiltje in zijn wang.
Pagina 43
Terug...
Daan die naast Marleen op de bank zit, merkt ook dat zijn zus geheimzinnig zit te doen. Hij slaat opeens zijn
armen om haar heen en pakt haar mobiel snel van haar af. "Laat grote broer maar eens even zien waar je zo
druk mee bezig bent."
"Geef terug!" zegt Marleen boos, terwijl ze probeert het toestel terug te pakken.
Daan lacht en houdt het mobieltje omhoog, zodat Marleen er niet bij kan.
"Geef hier!" zegt ze nijdig.
"Kijk eens aan, wat ben je boos! Is het zo belangrijk?" plaagt Daan.
"Dat kan maar één ding betekenen," grinnikt Max.
"Het is zeker een belangrijk berichtje van die jongen met wie je laatst uit bent geweest," plaagt Daan.
"Hoe heet hij ook al weer?"
......
Daan houdt het mobieltje met de goede kant naar beneden en probeert het bericht hardop te ontcijferen. "Zie
je maandag weer, kan haast niet wachten… mis je elke seconde..."
"Oei, oei!" roept Boris. "Dat klinkt héél verliefd!"
"Zo zusje," grijnst Max, "biecht maar eens op!"
"Lees eens gauw verder!" roept Benjamin nieuwsgierig. "Van wie heeft ze dat berichtje?"
"Daan, plaag haar niet zo," roept Sandra, maar het mag niet baten. Daan staat met een grijnzend gezicht naar
Marleen te kijken. "Kan haast niet wachten!" herhaalt hij overdreven zuchtend.
"Ik mis je elke seconde!" declameert Max dramatisch.
Mevrouw Van Til schudt haar hoofd, maar ze moet toch ook lachen.
Pagina 259
Terug...
|